Over geluk en positiviteit in ons brein?

​Wetenschappelijk onderzoek naar geluk en positiviteit heeft fascinerende inzichten opgeleverd over de relatie tussen onze emoties en de werking van de hersenen. Onze hersenen zijn buitengewoon flexibel en kunnen zich aanpassen aan ervaringen, een fenomeen dat bekend staat als neuroplasticiteit.
Het idee achter het oefenen van geluk en positiviteit is dat, door regelmatig aandacht te besteden aan positieve ervaringen, gedachten en gedragingen, je de neurale en psychologische patronen kunt versterken die bijdragen aan een gevoel van welzijn.
Deze benadering is niet bedoeld om negatieve ervaringen te negeren, maar eerder om de nadruk te leggen op het vergroten van het positieve in het leven, wat op zijn beurt kan bijdragen aan een gezondere mentale staat.
Een belangrijk aspect van geluk is verbonden met de neurotransmitter dopamine. Activiteiten die positieve emoties opwekken, zoals het ervaren van plezier of het bereiken van doelen, kunnen de afgifte van dopamine stimuleren. Dit draagt bij aan het gevoel van beloning en welzijn.
Gebieden in de hersenen, zoals de nucleus accumbens, zijn betrokken bij het dopaminesysteem en spelen een rol bij beloningsgerelateerde processen.
Oxytocine, ook wel bekend als het "knuffelhormoon", is cruciaal voor sociale verbondenheid en het opbouwen van relaties. Positieve sociale interacties, zoals liefdevolle relaties en empathie, bevorderen de afgifte van oxytocine.
De amygdala en de hypothalamus zijn enkele van de hersengebieden die betrokken zijn bij het reguleren van oxytocine.
Serotonine, een neurotransmitter die van invloed is op stemming en emotie, kan worden beïnvloed door positieve activiteiten.
Lichaamsbeweging is bijvoorbeeld gekoppeld aan een toename van serotoninespiegels. De hippocampus en de amygdala zijn gebieden die verband houden met serotonine-gerelateerde functies.

Op een dieper niveau kan epigenetica aangeven hoe levensstijl en omgevingsfactoren genexpressie beïnvloeden. Positieve levensstijlveranderingen, zoals het cultiveren van positieve emoties, kunnen mogelijk genetische responsiviteit moduleren.

​Coaching helpt bij het trainen van positieve gevoelens ten opzichte van negatieve gevoelens door:

1. Bewustwording: identificeren en erkennen van negatieve gevoelens.
2. Perspectief verschuiven: onderzoeken van alternatieve, positievere perspectieven.
3. Doelstellingen stellen: formuleren van concrete doelen voor positieve verandering.
4. Gedragsverandering: aanleren van nieuwe denk- en gedragspatronen.
5. Zelfcompassie: ontwikkelen van begrip en acceptatie voor eigen emoties.
6. Positieve bekrachtiging: benadrukken van successen en vooruitgang.
7. Toekomstgericht: richten op groei en welzijn voor de lange termijn.

 


​
 

---